 |
|
Sevdim İşte |
Ben seni kocaman bir yürekle sevdim.
Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören.
Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin
oturdun yüreğime. Bir başka yerde olamazdın
zaten. Sen, benim en değerli yerimde,
yüreğimde olmalıydın, orada kalmalıydın. çok
aşka ev sahipliği yapan bu yürek, ilk kez bu
kadar kolay kabullendi seni. Herhangi bir
konuk değildin artık. Bu yüzden ne ağırlama
faslı vardı, ne de uğurlama. O yüreğin
gerçek sahibiydin.
Şimdi sonbahar, kışa giriyoruz ya... Ben
dört mevsim baharı yaşadım seninle. çiçek
çiçek açtın yüreğimde. Gökkuşağı zayıf
kaldı, senin renklerin karşısında. Taze bir
yaprak gibi yeşildin. Açelya idin
pembeliğinle. Üzerine çiğ taneleri düşmüş
sarı güldün. Kırmızıydın bir ateş gibi. Ve
maviydin... En çok bu renkle anmayı sevdim
seni. Denize tutkundum, denizi sensiz, seni
de denizsiz düşünemedim.
Seni severken dünyayı da sevdim ben,
insanları da... Kendime bile dar gelirken,
içinde herkese yer olan bir hayatın
sahibiydim artık. En kızgın, en tahammülsüz
olduğum anlarda bile, seni düşünmek yetti
bana. İçimdeki sevinç yüzüme yansıdı,
güldüm. Beni öylesine güldüren senin
sevgindi ve ben kaygısız, içten gülüşün ne
demek olduğunu, nasıl güzel bir şey olduğunu
anladım seninle...
Her şeye rağmen sevdim seni. Güçlüydüm ve
aşamayacağım hiçbir zorluk yoktu. Koca bir
kente, koca bir ülkeye kafa tutabilirdim.
Sen elimden tuttuğunda, patlamaya hazır bir
volkan gibi hissederdim kendimi.
Menzil
sendin ve ben o menzile ulaşmak için önüme
çıkan her şeyi yok edebilirdim.
Sana ulaşmamı engelleyecek her şeyi
eritirdim, kül ederdim. Sana ulaştığımdaysa
sakin bir göle dönüşürdüm. Ve o göle bir tek
sen girebilirdin.
Sevdim ve hayrandım da... Her halin çekti
beni. Duruşunu, uyumanı, gülmeni, kızmanı,
şaşkınlığını, saflığını, kurnazlığını,
çocukluğunu, olgunluğunu sevdim. Sesini de
sevdim suskunluğunu da. Küçük oyunlarını,
kaprislerini, sitemlerini, korkularını
sevdim. Seni ve o doyumsuz sevdanı, uçarı
sevdanı anlatacak kelime bulamadım çoğu
zaman.
Sığmadın cümlelere ve hiçbir cümle seni
yeterince tarif edecek kadar derin olmadı.
Seni severken yorulmadım. çünkü sen yaşam
kaynağıydın. Her gün yenilendim.
Seninle çoğaldım, büyüdüm. Eksik kalan neyim
varsa tamamladın.
Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta
kendisiydin.
Sevdim işte ötesi yok… |
|
|
|
www.kartanem.org | | |
